
Maxus to pszenica ozima jakościowa (grupa A) od Saaten-Union Polska, wprowadzona do obrotu w 2024 roku. Wyróżnia się stabilnym i wysokim plonowaniem, osiągając 103% wzorca zarówno na poziomie agrotechniki przeciętnej (A1), jak i wysokiej (A2) w latach 2022-2023. Cechuje się wysoką zimotrwałością (5 wg skali COBORU), bardzo dużą masą 1000 ziaren (MTZ) oraz wysoką odpornością na wyleganie (9 w skali 1-9). Maxus posiada również bardzo dobry profil zdrowotnościowy, w tym odporność na fuzariozę kłosów (8), mączniaka (7) i choroby podstawy źdźbła (dzięki genowi Pch1), co czyni ją odpowiednią do uprawy w monokulturze lub po kukurydzy.
Maxus to nowoczesna odmiana pszenicy ozimej, która uzyskała polską rejestrację w 2024 roku i jest dumnie oferowana przez Ampol-Merol pod hasłem „Maxymalna pszenica!”. Należy do pszenic jakościowych, zakwalifikowanych do grupy A. Jest to odmiana ceniona za wyjątkowo wysoki i stabilny potencjał plonowania, co potwierdzają wyniki badań COBORU, gdzie w latach 2022-2023 osiągnęła 103% wzorca zarówno przy przeciętnym (A1), jak i wysokim (A2) poziomie agrotechniki. Plonowała powyżej średniego plonu wzorcowego w Porejestrowym Doświadczalnictwie Odmianowym (PDO).
Rośliny Maxusa są średniej wysokości i charakteryzują się bardzo wysoką odpornością na wyleganie (9 w skali 1-9), co minimalizuje ryzyko strat przed zbiorami. Termin kłoszenia jest wczesny, a dojrzewania średni (4 w skali 1-9). Odmiana ta posiada bardzo dużą masę tysiąca ziaren (MTZ) (ok. 44,2 g), wysoką gęstość ziarna (opisaną jako bardzo ciężkie ziarno z wyrównaniem 9/9 wg COBORU) oraz wysoki wskaźnik sedymentacyjny SDS (++++), co świadczy o jej doskonałych parametrach technologicznych i jakościowych. Zawartość białka jest wysoka, kwalifikująca ją do grupy A.
Maxus wyróżnia się bardzo dobrym profilem zdrowotnościowym, co umożliwia prowadzenie łanu przy użyciu ekonomicznych programów fungicydowych. Wykazuje wysoką odporność na fuzariozę kłosów (8 w skali 1-9), mączniaka prawdziwego (7 w skali 1-9), rdzę brunatną (dobra/bardzo dobra), septoriozę liści (dobra/średnia) oraz DTR (dobra/średnia). Kluczową cechą jest również gen Pch1, który zwiększa odporność na łamliwość podstawy źdźbła, co pozwala na uprawę Maxusa w monokulturze zbożowej lub po kukurydzy.
Maxus ma średnie wymagania glebowe, a jej silny system korzeniowy efektywnie pobiera wodę i składniki pokarmowe z głębszych warstw profilu glebowego, co jest szczególnie ważne w sezonach z ograniczoną wilgotnością. Jest to odmiana o wysokiej zimotrwałości (5 wg skali COBORU), co gwarantuje bezpieczeństwo uprawy nawet w trudniejszych warunkach zimowych. Maxus jest polecany na stanowiska po kukurydzy i burakach cukrowych. Rekomendowana obsada ziaren wynosi 230-260 szt./m² dla wczesnego siewu, 260-300 szt./m² dla optymalnego siewu i 300-350 szt./m² dla późnego siewu, przy normie wysiewu 120-160 kg/ha.
Wyniki PDOiR: Polska rejestracja 2024. Stabilny i wysoki plon w latach 2022-2023: 103% wzorca (A1 i A2). Plonowała powyżej średniego plonu wzorcowego w PDO.
0 kg/ha