Pszenica ozima Pallas, zarejestrowana w Polsce w 2022 roku, to odmiana klasy jakościowej A, stworzona z myślą o zapewnieniu wysokiej stabilności plonowania nawet w trudnych warunkach uprawowych. Odmiana ta cechuje się obecnością genu Pch1, który skutecznie chroni przed łamliwością podstawy źdźbła oraz ogranicza rozwój chorób podsuszkowych. Masa tysiąca ziaren w przypadku Pallas wynosi około 50 gramów, co przekłada się na uzyskanie dorodnego, wyrównanego ziarna o dobrej strukturze technologicznej.
Pallas odznacza się bardzo dobrą odpornością na wyleganie – COBORU oceniło ją na 8 w dziewięciostopniowej skali – co oznacza, że rośliny utrzymują stabilność łanu nawet w warunkach intensywnego nawożenia azotem czy silnych opadów. Zimotrwałość tej odmiany określono na poziomie 4/9, co czyni ją odporną w warunkach typowych dla centralnej i zachodniej Polski. W zakresie zdrowotności Pallas prezentuje wysoki poziom odporności na mączniaka prawdziwego, fuzariozę kłosów oraz choroby liści, takie jak rdza brunatna czy septorioza. Szczególnie wyróżnia ją tolerancja na suszę i kwaśne pH gleby, co czyni ją polecaną do uprawy na stanowiskach mniej zasobnych, w tym mozaikowatych i o gorszej strukturze.
W doświadczeniach porejestrowych (PDO) Pallas osiągnęła imponujące wyniki, uzyskując plon 102,6 dt/ha w segmencie jednej klasy odmian, co świadczy o jej wysokim potencjale plonotwórczym. Agrotechnicznie zalecany jest siew w terminie od 15 września do 15 października, w normie 310–350 ziaren na metr kwadratowy, z możliwością zwiększenia do 400 ziaren w przypadku późnych siewów.
Odmiana Maxus, zarejestrowana w Polsce w 2024 roku, reprezentuje nowoczesne podejście do intensywnej uprawy pszenicy ozimej. W badaniach PDO z lat 2022–2023 Maxus osiągnęła 103% wzorca w grupie jakościowej A1 i A2, potwierdzając swoją wysoką wydajność. Rośliny tej odmiany wykazują bardzo dobrą zimotrwałość, ocenioną przez COBORU na 5/9, co pozwala na bezpieczną uprawę w różnych regionach kraju, również tam, gdzie występują większe spadki temperatur.
Podobnie jak w przypadku Pallasa, w Maxusie obecny jest gen Pch1, wzmacniający odporność podstawy źdźbła. Co istotne, Maxus uzyskał maksymalną notę 9/9 w zakresie odporności na wyleganie, co przekłada się na wyjątkowo dobrą strukturę łanu aż do momentu zbioru. Masa tysiąca ziaren kształtuje się w przedziale 48–52 gramów, a ziarno wyróżnia się wysokim wyrównaniem i parametrami jakościowymi, pożądanymi przez młynarzy i piekarzy.
W kontekście zdrowotności Maxus charakteryzuje się wysoką odpornością na fuzariozę kłosów oraz bardzo dobrą tolerancją na mączniaka prawdziwego, rdzę brunatną i septoriozę liści. Dzięki silnie rozwiniętemu systemowi korzeniowemu rośliny tej odmiany bardzo dobrze pobierają wodę i składniki pokarmowe, co czyni Maxusa odmianą predysponowaną do uprawy po kukurydzy, burakach cukrowych, a także w monokulturze.
Odmiana ta sprawdzi się szczególnie dobrze w intensywnym systemie gospodarowania, gdzie liczy się nie tylko plon, ale także bezpieczeństwo i elastyczność technologiczna. Wysoka tolerancja na presję chorób oraz warunki stresowe sprawiają, że Maxus jest jedną z najbardziej kompletnych odmian dostępnych obecnie na rynku.
Pallas to odmiana przeznaczona przede wszystkim dla gospodarstw, które poszukują stabilności i odporności na warunki stresowe – szczególnie suszę i kwaśne gleby. Sprawdzi się tam, gdzie gleby są słabsze, a warunki agrotechniczne mniej intensywne. Jej wysoka zdrowotność oraz wyrównane ziarno czynią ją dobrym wyborem dla rolników oczekujących jakości i bezpieczeństwa.
Maxus natomiast jest odmianą dedykowaną rolnikom, którzy stawiają na maksymalizację plonu przy jednoczesnym utrzymaniu wysokich parametrów technologicznych. Dzięki wyjątkowej odporności na wyleganie, bardzo dobrej zdrowotności i mocnemu systemowi korzeniowemu, sprawdzi się szczególnie dobrze w intensywnych uprawach, również w monokulturze i na stanowiskach po kukurydzy.
Obie odmiany – dostępne w Ampol-Merol – oferują najnowsze osiągnięcia hodowlane i pełne bezpieczeństwo w warunkach zmiennego klimatu i coraz bardziej wymagających realiów uprawowych.